่วงลงไป?” เห็นเซี่ยอวี้ถังไม่ถือสาเด็กหนุ่มอีก คนอื่นๆ เริ่มพากันพูดคุยถกเถียงกันขึ้นมา
“นั่นสิ! เมื่อกี้ข้าตกใจแทบตาย อวี้ถัง ตอนที่มีดบินพุ่งไปทางเจ้า เจ้าก็ตกใจค้างไปแล้วกระมัง? ข้าเห็นเจ้ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับเลย”
อาจเพราะวิธีการจัดการปัญหาของเขา ทำให้บรรดาเด็กหนุ่มยอมรับในตัวเขา ชั่วขณะหนึ่ง แต่ละคนรายล้อมกันเข้ามาถามเขา กอดหลังกอดไหล่พูดคุยหยอกล้อกับเขา
“พวกเจ้าอย่าพูดถึงเลย เมื่อกี้มีดบินเล่มนั้นใกล้จะแทงถูกข้าแล้ว แต่เหมือนถูกกระแสพลังสายหนึ่งโจมตีจนร่วงลงไป” เซี่ยอวี้ถังย้อนคิด จำได้ว่าตอนที่มีดบินพุ่งเข้ามา มีกระแ แสพลังสายหนึ่งโจมตีมันจนร่วงลงไป หนำซ้ำกระแสพลังสายนั้นพัดผ่านใบหน้าเขาไป ทำให้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจน
“กระแสพลัง? จะเป็นไปได้อย่างไร! น่าจะเป็นเจ้าเซี่ยอวี้หลางออกแรงไม่พอ มีดบินเล่มนั้นถึงได้ร่วงลงไปอย่างนั้น”
“จะเป็นไปได้อย่างไรกัน? น่าจะไม่ใช่อย่างนั้นหรอก” เด็กหนุ่มอีกคนแย้ง
“ไม่อย่างนั้นเล่า? ที่นี่เป็นพื้นที่โล่งกว้างแม้แต่องครักษ์สักคนก็ไม่มี เจ้าอย่าบอกนะว่าเป็นองครักษ์ลับปัดมีดบินเล่มนั้นตก” เด็กหนุ่
