มคนหนึ่งพูดขึ้น หันมองไปรอบๆ สนามประล ลองอันโล่งกว้างแห่งนี้หนึ่งรอบ
เฟิ่งจิ่วได้ยินพวกเขายืนคุยกันอยู่ทางนั้น จึงหันกายตั้งใจจะไปเดินออกไปแล้ว ก่อนออกมาเธอดื่มน้ำแกงบำรุงคอไปหลายชาม ตอนนี้อยากหาที่ปลดทุกข์เหลือเกิน
แต่ในขณะที่เธอกำลังจะหันตัว เสียงตะโกนแหลมๆ ของเซี่ยอวี้ถังก็ดังขึ้น “ข้ายังไม่ไปเลย! เจ้าจะไปไหน?”
………………………………….
ตอนที่ 2614 ถาม
เฟิ่งจิ่วชะงักฝีเท้าหันกลับไปมองเขา ยกมือวาดไปวาดมา เสร็จก็ออกไปก่อนโดยไม่สนว่าเขาจะเข้าใจหรือไม่
“อวี้ถัง เจ้านั่นทำอะไรน่ะ? เขาเป็นเพื่อนร่วมเรียนของเจ้าจริงหรือ? ทำไมดูไม่ค่อยเหมือนเลยเล่า!”
“นั่นสิ! ที่เขาวาดมือไปมานั่นหมายความว่าอย่างไรกัน? เขาพูดไม่ได้หรือ?”
เซี่ยอวี้ถังตอบว่า “เจ้านั่นเป็นเพื่อนร่วมเรียนของข้าจริงๆ เขาเจ็บคอพูดไม่ได้ อีกไม่กี่วันก็หายแล้ว วันนี้พอแค่นี้ก่อน วันหลังข้าจะเลี้ยงเหล้าพวกเจ้าเอง” เขาตบไหล่บรรดา าเด็กหนุ่ม พลางผลักพวกเขาออกแล้วรีบสาวเท้าตามเฟิ่งจิ่วไป
“วันหลังเลี้ยงเหล้าพวกข้า เจ้าจำให้ดีเล่า!”
