คนข้างหลังยังตะโกนตามมา แต่ละคนยิ้มอย่างเบิกบาน มีแค่หลานชายของผู้อาวุโสสูงสุดที่ไม่รู้ว่าปลีกตัวออกไปเงียบๆ ตั้งแต่เมื่อใด…
“เจ้าจะไปไหน? ข้ายังไม่ไปเลยนะ!” เซี่ยอวี้ถังเดินมาข้างกาย พลางถาม
เฟิ่งจิ่วเขียนอักษรยื่นให้เขา รีบเดินกลับโดยไม่พูดอะไร
“ห้องน้ำ?” เห็นอักษรสองตัวนี้ เซี่ยอวี้ถังมุมปากกระตุก จากนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก เพียงเดินกลับจวนไปพร้อมกับเขา กลับถึงจวนจึงค่อยบอกเขาว่า “เจ้าไปเถอะ! เข้าห้องน้ำเสร็จก็กลับม มาที่เรือน ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า”
เขาไม่เห็นว่าใครเป็นคนปัดมีดบินตก เฟิ่งจิ่วยืนดูอยู่ข้างๆ ตลอด น่าจะเห็นกระมัง?
ทางนี้ เซี่ยอวี้ถังไม่รู้เลย หลังจากที่เขากับเฟิ่งจิ่วกลับไป ก็มีองครักษ์ลับรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นในสนามประลองให้ผู้นำตระกูลทราบ…
หลังจากที่เฟิ่งจิ่วกลับมาที่เรือน ก็เห็นเซี่ยอวี้ถังเข้ามาถามว่าเป็นฝีมือใคร เธอย่อมต้องส่ายหน้าบอกเขาว่าไม่รู้อยู่แล้ว เรื่องนี้จึงจบแต่เพียงเท่านี้
เพียงแต่ยามหัวค่ำ ผู้อาวุโสสูงสุดพาหลานชายของเขาเซี่ยอวี้หลางมาเยี่ยมพร้อมกับของขวัญแทนคำขอโทษ ด้วยเหตุนี้ หญิงงามและพวกเซี่ยเหยียนจึงรู้เรื่องนี้ด
