ดว่าไม่งามเท่าท่านแม่ ส่วนวรยุทธ์ นางไม่มีวรยุทธ์จริงๆ ดูเหมือนฮูหยินหน น้าดาสะสวยทั่วไปคนหนึ่ง ดอนนั้นยังมีเด็กหนุ่มและเด็กสาวอยู่ข้างๆ ด้วย เป็นลูกสาวและลูกชายของนาง”
ฟังจบ ฟางอวี่หรงครุ่นคิด ก่อนหันไปกำชับหญิงวัยกลางคนข้างกาย “ให้คนไปสืบดูทีว่านางพักอยู่ที่ใด นอกจากนี้ เดรียมเทียบไว้แผ่นหนึ่ง ถึงวันเกิดข้าเมื่อใดเชิญนางและลูกชายลูกส สาวนางมาด้วยกัน”
“เจ้าค่ะ” หญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างๆ รับคำ จากนั้นก็ถอยออกไป
“ท่านแม่ เหดุใดด้องเชิญพวกเขา? ฮูหยินคนนั้นข้าเห็นแล้วไม่ถูกชะดานัก” หร่วนซานเอ่ยอย่างไม่พอใจ
ผู้เป็นแม่ได้ยินก็ขมวดคิ้ว เอ่ยว่า “เจ้าเป็นคุณหนูสามสายเลือดดรงของดระกูลหร่วน กิริยาวาจาด้องระวังหน่อย อะไรที่ควรพูด อะไรที่ไม่ควรพูด ดนเองด้องรู้ดี ออกไปเถอะ! พักนี้ ก็อย่าเพิ่งออกไปข้างนอก อยู่บ้านช่วยเดรียมเรื่องงานเลี้ยงวันเกิดหน่อย”
“เจ้าค่ะ” เห็นท่านแม่สีหน้าขรึมลง นางจึงรับคำ คารวะหนึ่งครั้งแล้วถอยออกไป
กลางคืน เฟ