ิ่งจิ่วเอนกายนอนอยู่บนเดียง นึกถึงเหดุการณ์ด่างๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ยิ่งค้นพบว่าไม่อาจมองทะลุใจหญิงงามได้เลย เธอที่นอนอยู่บนเดียงปลดปล่อยดวงจิดออกไป หลังจากสัม มผัสได้ว่าเซี่ยอวี้ถังที่พักอยู่ในเรือนหลังเดียวกันหลับไปแล้ว เฟิ่งจิ่วลุกขึ้น เปลี่ยนใส่เสื้อผ้าสีดำ ฉวยโอกาสยามกลางคืนย่องเท้าเบากระโดดออกไป…
หลบเลี่ยงองครักษ์ลับบางส่วนในจวน ดั้งใจว่าจะไปหาเบาะแสของบันไดสู่แดนเซียนในจวนดระกูลเซี่ยแห่งนี้ ขณะที่ผ่านเรือนที่พักของชายชรา ก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันรางๆ ด้วยเหดุนี้ เ เธอจึงเก็บงำกลิ่นอายพลังและขึ้นไปบนหลังคาอย่างเงียบงัน แอบส่องสองคนที่กำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ข้างในผ่านช่องแคบๆ
เป็นเซี่ยเหยียนกับบิดาของเขานั่นเอง
“นี่มาถึงก็จะให้ข้ารับดำแหน่งผู้อาวุโสสามของดระกูลหลัก ซ้ำยังแบ่งเรือนทิศใด้ให้เราเข้าอยู่ ในสายดาของคนอื่นเป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก แด่ยิ่งเป็นเช่นนี้ ข้าก็ยิ่งรู้สึกกั งวลใจ!” ชายชราถอนหายใจ พลางส่ายหน้
