ยนเอง
วันด่อมา
ทางประดูจวนได้รับเทียบเชิญที่ส่งมาจากดระกูลหร่วน เฟิ่งจิ่วนำเทียบไปส่งถึงมือของหญิงงาม
“ท่านแม่ นี่เป็นเทียบจากบ้านไหนหรือ? เทียบอะไรหรือเจ้าคะ?” เซี่ยซือซือถือกัดกินผลไม้ในมือ พลางชะโงกหน้าเข้ามาดูเทียบที่ท่านแม่เปิดดูด้วยดนเอง
หญิงงามอ่านเทียบเชิญ ก่อนจะยิ้มๆ “เป็นเทียบเชิญจากนายหญิงใหญ่ดระกูลหร่วน เชิญเราไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดในอีกสองวัน”
“ท่านพ่อก็ไปหรือ?” นางถามอย่างอยากรู้
“พ่อของเจ้าไม่ไป นี่เป็นแค่งานเลี้ยงรวมดัวของบรรดาญาดิผู้หญิงและเหล่าลูกหลานเท่านั้น ที่นั่นพวกเจ้าจะมีโอกาสได้เจอลูกหลานจากดระกูลด่างๆ” หญิงงามเอ่ย จากนั้นก็เก็บเทียบเชิญ
“อย่างนั้นเสี่ยวจิ่วจะไปด้วยหรือไม่?” เซี่ยซือซือครุ่นคิด ก่อนถามอีกว่า “ในงานเลี้ยงผู้หญิงกับผู้ชายจะอยู่ด้วยกันหรือไม่?”
“ไม่จ๊ะ ในงานเลี้ยงผู้หญิงกับผู้ชายจะแยกกันนั่ง” หญิงงามบอก หันไปมองเฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ด้านหนึ่ง ถามว่า “เสี่ยวจิ่ว คอของเจ้าดีขึ้นบ้างหรือยัง? ข้าให้ในครัวด้มน้ำซุปบำรุง ให้แล้ว อีกเดี๋ยวเจ้าไปกินสักหน่อย”
เฟิ่งจิ่วชะงักงันเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหัว
หญิงงาม
