ว่าสองสามวันนี้จะมีผ้าเข้ามาหนึ่งชุด ผ้าชุดนี้เพิ่งมาถึงวันนี้ แต่ก็ถูกฮูหยินต้องตาก่อนนี่เสียแล้ว”
ผ้านั้นดี เพียงแต่มีแค่พับเดียวนี่สิ! ตระกูลหร่วนเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองนี้ ฮูหยินท่านนี้เมื่อครู่ก็พูดว่าเสื้อผ้าพวกนี้ทำเสร็จแล้วจะ ส่งไปให้ตระกูลเซี่ย ตระกูลเซี่ยเองก็เป็นตระกูลใหญ่ในเมืองนี้เช่นกัน เขาไม่สะดวกใจจะทำให้ทั้งสองฝ่ายขุ่นข้องหมองใจ
“อย่างนี้ก็หมายความว่า ผ้าพับนี้ยังไม่ได้ถูกจองไว้ อย่างนั้น ตอนนี้พวกเราต้องตาก่อนแล้ว ย่อมต้องให้พวกข้าซื้อก่อน เถ้าแก่ ท่านว่านี่ถู กต้องหรือไม่?” หญิงงามเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ ทำให้คนฟังอารมณ์ต่างออกไป
เฟิ่งจิ่วยืนมองอยู่ข้างหนึ่ง ครุ่นคิดในใจ ‘ไม่น่าเล่าเซี่ยเหยียนถึงสู่ขอนางมาแต่งงานด้วยทั้งที่นางไร้วรยุทธ์ ดูท่า นางไม่ธรรมดาจริงๆ’
“เจ้ากล้าแย่งกับข้างั้นหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร?” หญิงชุดขาวอายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปี ใช่คู่ต่อสู้ของหญิงงามเสียที่ไหน เพียงไม่นา