งใช้เวลา าครึ่งเดือนถึงจะมีของ”
หญิงงามคิดบัญชีเงียบๆ นางจ่ายเงิน จากนั้นก็สั่งแบบชุดที่จะใช้ผ้าเหล่านั้นตัด และในเวลานี้ เด็กสาวชุดสีขาวเห็นเช่นนี้ก็สะบัดแขนเสื้อจากไป อย่างเดือดดาล
มองดูเด็กสาวชุดสีขาวพาองครักษ์พวกนั้นจากไป หญิงงามเพียงยิ้มๆ ถามว่า “เถ้าแก่ แม่ของคุณหนูหร่วนสามใช่ฟางอวี่หรงที่เป็นนายหญิงใหญ่ของตระกู ลหร่วนหรือไม่?”
“ถูกต้องแล้ว นางก็คือแม่ของคุณหนูหร่วนสาม ได้ยินว่าอีกไม่กี่วันจะถึงวันเกิดของนางแล้ว คุณหนูหร่วนสามเคยมาหลายครั้งแล้ว ปกติผ้าต่วนไหมน้ ำแข็งไม่มีปัญญาซื้ออยู่แล้ว นึกไม่ถึงว่าจะถูกฮูหยินต้องตาเข้าพอดี” เถ้าแก่ส่ายหน้ายิ้มๆ เขาเองก็รู้สึกจนใจเช่นกัน
หญิงงามยิ้มๆ ตอบว่า “เถ้าแก่ เมื่อครู่ท่านบอกว่ายังมีผ้าดีๆ อีกหลายพับ? เอาออกมาให้ข้าดูหน่อยเถอะ!”
“ได้ๆ”
เถ้าแก่รีบหอบผ้าหลายพับเอามาวางไว้ตรงหน้านาง “ฮูหยินเชิญดู ผ้าเหล่านี้ล้วนเป็นผ้าที่ดีที่สุด สวมใส่แล้วรู้สึกสบายตัว อีกอ
