ย่างผ้าพวกน นี้แต่ละสีมีแค่พับเดียว ใส่ออกไปข้างนอกไม่มีทางซ้ำใครแน่นอน”
หญิงงามไล้มือผ่านผ้าเหล่านั้น สุดท้ายก็เลือกสีทองหม่นพับหนึ่งออกมา เอ่ยกับเถ้าแก่ว่า “ผ้าพับนี้ แล้วก็ผ้าต่วนไหมน้ำแข็งท่านเอาใส่กล่อง ที่ประณีตและงดงามที่สุดให้ข้า ส่งไปให้ฟางอวี่หรงนายหญิงใหญ่แห่งตระกูลหร่วนก็แล้วกัน!”
ได้ฟังเช่นนั้น เซี่ยซือซือร้องขึ้นมา “ท่านแม่ ทำไมต้องมอบผ้าที่ดีขนาดนี้ให้นายหญิงใหญ่แห่งตระกูลหร่วนด้วย? พวกเราไม่รู้จักนางเสียหน่อย”
เซี่ยอวี้ถังสงสัย ท่านแม่ไม่ใช่คนที่จะตีสนิทกับใคร แม้ว่านี่จะเป็นแค่ผ้าพับเดียว แต่พฤติกรรมอย่างนี้กลับชวนให้สงสัยนัก
เฟิ่งจิ่วยืนก้มหน้า คล้ายไม่ได้รู้สึกเหนือความคาดหมายกับการตัดสินใจนี้ของหญิงงามเลยแม้แต่น้อย
เวลานี้ เถ้าแก่เองก็ถามด้วยความสงสัย “ฮูหยิน ท่านบอกว่าจะส่งผ้านี้ให้นายหญิงใหญ่ตระกูลหร่วน?”
“ถูกต้อง”
หญิงงามยิ้มๆ “ข้ากับนางเคยรู้จักกัน ไม่ได้เจอกันมานาน นึกไม่ถึงว่าจะบังเอิญได้เจอลูกสาวของนางที่นี่ ในเมื่ออีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดขอ
