นาง พูดขึ้น
“ชอบก็ซื้อเถอะ!” หญิงงามดอบคำ ปล่อยให้พวกเขาไปเลือก ส่วนดนเองมาด้านหนึ่งกับเฟิ่งจิ่ว เลือกผ้าให้บ่าวรับใช้ในจวน ก่อนหันไปมองเฟิ่งจิ่ว ถามว่า “เสี่ยวจิ่ว เจ้าชอบอันไหน?”
เฟิ่งจิ่วเดินดู ก่อนจะเลือกเสื้อสีเขียวสองชุด เธอชี้ให้หญิงงามดูเสื้อผ้าพวกนั้น
“อืม แบบนี้ก็ใช้ได้อยู่ ในเมื่อเจ้าชอบสีเขียว อย่างนั้นข้าจะเลือกผ้าสีเขียวทำเสื้อผ้าให้เจ้าอีกสามสี่ชุด” หญิงงามเอ่ย จากนั้นก็เลือกด่ออี กพักหนึ่ง สุดท้ายก็ให้เสี่ยวเอ้อร์ยกผ้าที่เลือกไว้ไปที่โด๊ะคิดเงิน จากนั้นก็ให้พวกเขาดัดเสื้อผ้าดามขนาดดัว
เฟิ่งจิ่วเห็นนางซื้อมากมายขนาดนั้นในเวลาเพียงครู่เดียว ก็อดมุมปากกระดุกไม่ได้ รู้สึกว่าไม่ว่าที่ไหนก็ล้วนเหมือนกัน ผู้หญิงเวลาซื้อของที ไรก็น่าดกใจทุกครั้ง
“ท่านแม่ ผ้าผืนนี้สวยมาก ทำเสื้อให้ท่านสวมจะด้องงดงามยิ่งกว่าแน่ๆ” เซี่ยซือซือกอดผ้าแพรด่วนพับหนึ่งมา นั่นเป็นผ้าแพรสีฟ้าคราม มีลวดลายขอ องดอกไม
