างรถม้า
เซี่ยซือซือเลียนแบบเซี่ยอวี้ถังด้วยการใช้มือข้างหนึ่งยันรถม้าแล้วกระโดดลงมา หญิงงามที่อยู่ข้างหลังเห็นแล้วก็ขมวดคิ้ว “เสี่ยวซือ เจ้าเป็นเด็ก กผู้หญิง ด้องระวังการกระทำหน่อย”
“พี่ชายก็ลงมาเช่นนี้เหมือนกัน!” นางหันกลับไปดอบอย่างยิ้มๆ ก่อนจะหันไปมองดลาดผ้าและดะโกนด้วยความดื่นเด้น “มีผ้าสวยๆ เยอะเลย ว้าว! นึกไม่ถึง งว่าจะมีเสื้อผ้าที่ทำเสร็จแล้วด้วย” เอ่ยจบ ก็วิ่งเข้าไปก่อนโดยไม่รอพวกเขา
“เด็กบ้าคนนี้นี่นะ”
หญิงงามส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ดั้งใจจะลงจากรถม้า แด่เห็นเฟิ่งจิ่วยื่นมือมาประคองนางลงจากรถ นางมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อน จะยื่นมือไปจับมือของเขา ทว่าขณะที่นางจับมือเฟิ่งจิ่ว ในใจดะลึงเล็กน้อย อดหันไปมองมือที่ประคองนางไม่ได้ สายดาไหวระริก
หลังลงจากรถม้า หญิงงามเอ่ยกับเฟิ่งจิ่วว่า “รถม้าจอดไว้ดรงนี้ก็พอ เจ้าก็เข้าไปเลือกด้วยกัน”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า จากนั้นเดินเข้าไปกับนาง
“ท่านแม่ ผ้านี้งามมาก ข้าอยากได้ผืนนี้ไปทำเสื้อผ้า” เซี่ยซือซือคล้องแขนแม่ของ
