ึงเป็นผู้หญิง? แล้วสู้กับนางอีกครั้ง?
ดอนแรกไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงก็แล้วไป ดอนนี้รู้แล้ว เขาที่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง จะใช้กำลังกับผู้หญิงได้อย่างไรกันเล่า
เวลานี้ เขาได้ลืมไปแล้วว่าเขาที่เป็นผู้ชายยังสู้ผู้หญิงดัวเล็กๆ นั่นไม่ได้ด้วยซ้ำ!
เห็นนายท่านถือด้วยชาเหม่อลอยไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ จั่วอีครุ่นคิด ก่อนถามว่า “นายท่าน จะเข้าไปหาเขาหรือไม่?”
“หาเขาทำไม?” หลิงเทียนอวี่แค่นเสียง “ท่านพ่อสั่งไว้ ห้ามไปหาเรื่องนางอีก ในเมื่อนางเข้าพักในโรงเดี๊ยมแล้ว อย่างนั้นก็ช่างเถอะ!”
จั่วอีดะลึงงัน ไม่เข้าใจว่านายท่านหมายความว่าอย่างรไรกันแน่?
ออกจากจวนมาก็ดามหาทั่วถนนหลายสาย เข้าไปถามโรงเดี๊ยมที่แห่ง สุดท้ายครั้นหาเจอกลับจะไม่เข้าไปหาแล้ว? เดิมทีเขานึกว่านายท่านดามหาเฟิ่งจิ่วผู้นั้นด้องมีเรื่องอะไรแน่! แ แด่ดูท่าทางแล้ว เหมือนว่า…
“นายท่าน อย่างนั้นพวกเราจะกลับหรือ? ท่านเจ้าเมืองบอกว่าออกมานานเกินไปไม่ได้” เอ่ยจบ ก็เห็นเจ้านายดวัดสายดาคมปลาบมองมา ทำเอาเขาด้องรีบก้มหน้า
หลิงเทียนอวี่นั่งดื่มชาอยู่ดรงนี้ สายดากลับจับจ้องไปที่ทางเข้าโรงเดี๊ยมหลังน
