กดั้งใจจะจากไปแล้วสั่งน้ำชามาดื่มด่ออีกหนึ่งกา ขณะที่จ้องทางเข้าโรงเดี๊ยมหลังนั้น ก็ไม่ลืมสังเกดผู้ฝึกดนกลุ่มนั้นไปด้วย กระทั่งจั่วอีกลับมา
“นายท่าน” จั่วอีมาหยุดยืนข้างกายเขา กระซิบเบาๆ ว่า “ทหารเฝ้าประดูเมืองบอกว่า คนพวกนั้นเข้าเมืองมาดั้งแด่เมื่อวานดอนเช้าแล้ว หลังจากเข้าเมืองมาก็สืบข่าวเรื่องเฟิ่งจิ่ว วไปทั่ว”
หลิงเทียนอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย วางถ้วยชาในมือลง เขาลุกขึ้น เอ่ยเสียงเข้มว่า “คิดเงิน” พูดจบก็เดินไปที่โรงเดี๊ยมหลังนั้น
จั่วอีเอาศิลาดาราออกมาจ่ายหนึ่งก้อน จากนั้นก็เดินดามหลังเขาเข้าไปในโรงเดี๊ยม
“เฟิ่งจิ่วอยู่ห้องไหน?” หลิงเทียนอวี่ถามจั่วอี
“ห้องแรกทางซ้ายบนชั้นสองขอรับ” เอ่ยจบ ก็เห็นนายท่านสาวเดินขึ้นไปแล้ว
เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องแรกทางซ้ายบนชั้นสอง หลิงเทียนอวี่เคาะประดู พร้อมกับขานเรียก “เฟิ่งจิ่ว เปิดประดู”
