าหน้านี้บันทึกเกี่ยวกับตำแหน่งของบันไดสู่แดนเซียน รวมถึงแผนที่แบบง่ายๆ
“ใจกลางเกาะของเกาะเซียนเฝิงไหล? แผนที่นี่…” นิ้วมือของเธอไล้ผ่านหน้าตำราช้าๆ จากสัญลักษณ์ที่ถูกบันทึกไว้ เฟิ่งจิ่วหาตำแหน่งของเมืองทั้งสี่จนเจอ แล้วก็ค้นพบว่าเมืองทั้งสี่ตั้งอยู่แค่บริเวณขอบๆ ของเกาะเซียนเฝิงไหลเท่านั้น
“อย่างนั้น ใจกลางเกาะที่ว่านี้ก็อยู่ตรงนี้น่ะสิ?”
นิ้วมือของเธอหยุดอยู่ตรงสัญลักษณ์กลมๆ ที่อยู่ตรงกลาง เธอจำแผนที่นี้ไว้อย่างละเอียด จากนั้นก็พลิกหน้าต่อไป แล้วก็ค้นพบว่าหน้าสุดท้ายบันทึกชื่อของคนที่เคยขึ้นบันไดสู่แดนเซียน
เธอปิดตำราในมือ วาดมือร่ายพลังวิญญาณบนปกหนังสือเพื่อประทับตรากลับคืน ก่อนจะนำกลับไปวางที่เดิมพร้อมกับตำราเล่มอื่น
นึกไม่ถึงว่าเวลาแค่วันเดียวก็หาเจอแล้ว หากไม่ใช่นึกขึ้นมาได้ว่าชายชราคนนั้นเคยยืนเช็ดตำราอยู่บนเก้าอี้ เธอคงไม่คิดจะมาดูตำราบนชั้นวางชั้นนี้
แต่ในเมื่อมีโอกาสได้เข้ามาในหอตำราแห่งนี้แล้ว ข้างในนี้มีตำราล้ำค่าตั้งมากมาย หากไม่ถือโอกาสนี้อ่านให้เต็มที่ กลับเป็นเรื่องน่าเสียดาย
นึกมาถึงตรงนี้ เธอเดินขึ้นไปที่ชั้นสอง หยิบตำราฝึกวิทยายุทธ์ที่ถูกประทับตรามาเปิดอ่าน…
เวลา