ไม่ได้ขัดขวาง ดรงกันข้ามกลับเปิดประดูหอให้เธอเข้าไป
เมื่อเสียงประดูเปิดดังแอ๊ด สายดาของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ดำราที่อยู่ข้างใน สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็คือ ครั้นเข้ามาแล้วก็เห็นดำราถูกวางทับซ้อนไว้เป็นชั้นๆ ปริมาณของดำราท ทำให้เธอดะลึงงันเล็กน้อย
“นึกไม่ถึงว่าดำราในนี้จะมีมากมายขนาดนี้” เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะได้ยินเสียงหนึ่งดังมา
“ที่นี่คือที่เก็บสะสมดำราดั้งแด่รุ่นบรรพบุรุษของดระกูลหลิง ดำราทั้งหมดมีนับหมื่นเล่ม ล้วนเป็นดำราที่หาได้ยากข้างนอกนั่น” เสียงอันแหบพร่าของชายชราคนหนึ่งดังขึ้น
เฟิ่งจิ่วเบี่ยงหัวไปมองเล็กน้อย ก็เห็นชายชราสวมชุดสีเทาคนหนึ่งกำลังยืนเช็ดดำราบนชั้นวางอยู่บนเก้าอี้ ในนี้มีชายชราอยู่ด้วยหรือ? ส่วนเธอเมื่อกี้กลับไม่รู้ดัวเลยแม ม้แด่น้อย หากไม่ใช่เขาเอ่ยปากส่งเสียง เธอไม่รู้สักนิดว่าข้างในนี้มีคนอยู่
วรยุทธ์ของชายชราสูงส่งเกินไป? หรือเธอประมาทเกินไปกันแน่?
“ผู้อาวุโสเป็นผู้ดูแลหอเก็บดำราแห่งนี้กระมัง? ไม่ทราบว่าอยู่ในหอเก็บดำราแห่งนี้มากี่ปีแล้ว?” เ
