ดินมาหยุดยืนต่อหน้าชายชรา “ท่านพ่อ ลูกมารบกวนท่านกลางดึก ได้โปรดอภัยด้วย”
“มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ?” ชายชราถามเสียงขรึม
“เมื่อกลางวันอวี่เอ๋อร์ทำเรื่องเหลวไหลเรื่องหนึ่งข้างนอก…” เจ้าเมืองเล่าเรื่องทั้งหมดคร่าวๆ สุดท้ายก็เอ่ยว่า “ประเด็นสำคัญคือ ลูกได้ยินเฟิ่งจิ่วนั่นพูดถึงบันไดสู่แดนเซียน จ จึงรู้สึกเหนือความคาดหมายอยู่บ้าง”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยอีกว่า “ข้าจำได้ท่านพ่อเคยบอกว่า บันไดสู่แดนเซียนเป็นสะพานทอดสู่อีกหนึ่งดินแดน มีเพียงมีวรยุทธ์ถึงระดับจักรพรรดิเซียนจึงจะมีคุณสมบัติขึ้นบัน นไดนั่น และจำได้ท่านพ่อเคยบอกว่า บันไดสู่แดนเซียนมีทั้งหมดเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าขั้น แต่ละขั้นล้วนเต็มไปด้วยอันตราย เปลี่ยนแปลงยากคาดเดา”
ชายชราได้ฟังก็ลูบหนวด ก่อนจะถามว่า “เฟิ่งจิ่วผู้นี้เป็นใคร? แล้วรู้เรื่องบันไดสู่แดนเซียนได้อย่างไร?”
เจ้าเมืองครุ่นคิด ตอบว่า “คนคนนี้สวมชุดสีแดง ใบหน้าหล่อเหลางดงาม ดูท่าทางอายุประมาณยี่สิบกว่า แม้จะซ่อนกลิ่นอายพลัง แต่บารมีของผู้แข็งแกร่งนั่นลูก
