เฟิ่งจิ่วและเจ้าเมืองน้อยถูกขังไว้ข้างในนั้น และเหล่าทหารที่ตอนแรกอยู่ในเขตอาคมด้วย ก็ถูกพลังในเขตอาคมดีดออกไป ด้านในเขตอาคมเหลือเพียง งพวกเขาสองคนเท่านั้น
“ซี๊ด! ปรากฏแล้วจริงๆ ด้วย! บอกแล้วว่าถึงเขาจะไม่อยากสู้ก็ทำไม่ได้”
“นั่นสิ ใครใช้ให้เขารับเทียบท้าไว้เล่า! ต้องรู้ว่าเจ้าเมืองน้อยใช้ไม้นี้รังแกคนที่เพิ่งมาใหม่มาไม่น้อยแล้ว”
“ก็ถือว่าเป็นโชคร้ายของเขา เพิ่งมาถึงที่นี่ก็เจอเจ้าเมืองน้อยแล้ว ซ้ำยังถูกหมายหัวอีก ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเจ้าเมืองน้อยชอบเอาผู้ชายหน้าตาโดดเด่นเช่นนี้ไปเป็นทาสและทหา ารรับองครักษ์ของเขา? ถูกเขาหมายหัว เจ้าหนุ่มนั่นหนีไม่พ้นแน่”
ฟังเสียงกระซิบกระซาบของคนพวกนั้น เฟิ่งจิ่วนัยน์ตาไหวระริก เงยหน้ามองเขตอาคมที่จู่ๆ ก็ปรากฏกะทันหัน จากนั้นก็หันไปมองชายที่อยู่ในเขตอาคมเหมือนกัน ก่อนถามว่า “เขตอาคมนี มาได้อย่างไรกัน?”
“เกาะเซียนเฝิงไหลเป็นแผ่นดินที่แยกออกมา และในแผ่นดินนี้ มีกฎแห่งโลกและสวรรค์อยู่ เขตอ