าคมนี้ก็คือกฎแห่งโลกสวรรค์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่ข้าส่งเทียบท้าให้เจ้า และเจ้าก็ รับเทียบท้าของข้าไว้แล้ว”
เสียงของชายหนุ่มเหมือนไม่เดือดเนื้อร้อนใจนัก เขาเดินเข้าใกล้เฟิ่งจิ่ว พลางลูบแส้ในมือ ก่อนอธิบายเสริมว่า “แต่เจ้าไม่ต้องกังวล ไม่ได้มีเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายแล้วจึงจะทำลาย เขตอาคมได้ ขอเพียงตัดสินแพ้ชนะได้เขตอาคมก็จะหายไป มีกฏแห่งโลกและสวรรค์อยู่ การต่อสู้ครั้งนี้จะดำเนินอย่างยุติธรรมแน่นอน”
เฟิ่งจิ่วที่พอจะเข้าใจรางๆ จ้องชายหนุ่มด้วยสีหน้าแปลกๆ “ถ้าอย่างนั้น แสดงว่าข้ารับเทียบท้าของเจ้าแล้ว จะไม่สู้ก็ไม่ได้แล้ว?”
“ถูกต้องแล้ว” ชายหนุ่มเหมือนอารมณ์ดีมาก ราวกับการต่อสู้ครั้งนี้อย่างไรเขาก็ชนะ
“อย่างนั้นแสดงว่า ก่อนจะสู้กัน ทั้งสองฝ่ายควรบอกเงื่อนไขของตนเองก่อนใช่หรือไม่?” เธอถามอีกครั้ง สีหน้าเหมือนสับสนงุนงง
“ถูกต้อง” ชายหนุ่มตอบอย่างอารมณ์ดี
“หากข้าแพ้ เจ้าจะให้ข้าไปเป็นทาสของเจ้า?” เธอยักคิ้ว จ้องชายหนุ่มอายุประมาณยี่สิบห้าปี หน้าตาเจ้าเล่ห์ชั่วร้ายตรงหน้า
“อืม” เขาจ้องดวงหน้างดงามของเฟิ่ง
