กอ่านทีละหน้าๆ จดจำเนื้อหาบนหนังสือไว้จนขึ้นใจ เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก ก้านธูป เธอปิดหนังสือในมือ หลับตาลง ทบทวนสิ่งที่อ่านไปในสมองอีกครั้ง เนิ่นนาน จึงเพิ่งลืมตาขึ้นมา
หลิงเทียนอวี่เห็นอย่างนั้นก็นัยน์ตาไหวระริก ถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย “เจ้าอ่านหนังสืออย่างนี้ จำได้หรือ?”
“ก็พอประมาณ!” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนจะโยนหนังสือเล่มนั้นกลับไปให้เขา กล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นก็ควรเขียนอักษรเป็นหลักฐาน ในกฎแห่งโลกและสวรรค์นี่ก็มีเขียนบอ อกไว้ไม่ใช่หรือ?”
สิ้นเสียง เธอยกมือขึ้น ถ่ายเทกลิ่นอายพลังวิญญาณใส่ในนิ้วมือ เขียนอักษรกลางอากาศในเขตอาคม
เห็นเพียงเมื่อนิ้วมือของเธอขยับ อักษรแต่ละตัวที่แฝงด้วยกลิ่นอายพลังวิญญาณก็ปรากฏกลางอากาศ เนื้อหาส่วนใหญ่เขียนถึงเรื่องการประลอง ผู้แพ้ต้องกลายเป็นทาศของผู้ชนะ สุดท้าย เธอเขียนชื่อแซ่ของตนเอง และรีดเลือดออกมาหนึ่งหยด
หลิงเทียนอวี่เห็นเช่นนี้ก็อดลังเลไม่ได้ คนคนนี้กลับเขียนอักษรเป็นหลักฐานอ
