่นอายบนตัวของคนตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย ทำให้เขามองไม่ออก
ตอนที่เจอกันครั้งแรก จำต้องยอมรับว่าคนคนนี้สวมชุดสีแดงสะดุดตา ดวงหน้าโดดเด่นนั่นทำให้เขาเกิดความคิดอยากเก็บเขามาใต้ปีก และเขาก็ทำตามที่ใจต้องการ ฉวยโอกาสที่เด็กหนุ่ มไม่ทันตั้งตัวท้าเขา
เดิมทีนึกว่านี่เป็นการต่อสู้ที่จะต้องชนะอย่างแน่นอน เดิมทีนึกว่าอีกฝ่ายจะต้องมีท่าทีลนลานหวาดกลัว ทว่าตั้งแต่กฎแห่งโลกและสวรรค์ปรากฏ ตั้งแต่เขตอาคมขังทั้งสองไว้ข้าง งใน ก็ไม่เห็นว่าคนคนนี้จะมีสีหน้าลนลานหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
กลับเป็นเขาที่เริ่มรู้สึกตื่นตกใจเหมือนกำลังขุดหลุมฝังตนเอง
“คนคนนี้คงไม่ได้ตกใจจนโง่ไปแล้วกระมัง? ทำไมถึงได้พูดอะไรกลับกันหมด?”
“พวกเจ้าไม่คิดว่าคนที่ชื่อเฟิ่งจิ่วไม่ได้กำลังพูดกลับกัน แต่กำลังประกาศความมั่นใจบ้างหรือ?”
