กร่งหลายสายปรากฏในดวงจิตที่กวาดสำรวจออกไปของเธอ เธอหยุดชะงักแล้วหันไปมองข้างหลังแวบหนึ่ง จากนั้นก็เก็บอสูรกลืนเมฆาเข้าไปในห้วงมิติ ไม่นานก็กระโดดขึ้นเหยียบกระบี่บิน เหาะสูงขึ้นไปเหนือท้องฟ้า
ครั้นเห็นเธอขี่กระบี่บิน คนพวกนั้นก็รีบตามไปติดๆ ผู้แข็งแกร่งหลายคนที่ตอนแรกซ่อนตัวอยู่พลันปลดปล่อยแรงกดดันออกมาในเวลานี้ พวกเขาเปลี่ยนจากอยู่ในที่ลับอยู่ในที่แจ้ง ไล่ตามหลังเฟิ่งจิ่วไปอย่างเปิดเผย
“เฟิ่งจิ่ว! มอบสิ่งนั้นมาเสีย!”
เสียงตวาดกร้าวดังมาจากข้างหลัง เสียงนั้นฟังดูทรงพลัง กระแสพลังสะท้านเบาๆ กลางอากาศ ทว่าเฟิ่งจิ่วที่มีกลิ่นอายของสัตว์เทวะโบราณปกป้องอยู่ไม่เกรงกลัวแรงกดดันเหล่านั้นอยู่แล้ว
เธอหันไปมองข้างหลังแวบหนึ่ง ก่อนจะเร่งความเร็วของกระบี่บิน แต่กลับไม่ได้ทิ้งระยะห่างมากนัก
เธอในชุดสีแดงสะดุดตาราวกับเปลวเพลิงขี่กระบี่บินอยู่ข้างหน้า ผู้แข็งแกร่งหลายคนที่อยู่ข้างหลังไล่ตามอย่างไม่ลดละ กระทั่งตั้งแต่เช้าจนพลบค่ำ ขณะที่หาะผ่านป่าเขาแห่งหนึ่ง เฟิ่งจิ่วที่เหาะเหินอยู่กลางอากาศตลอดพลันเก็บกระบี่บินแล้วดำดิ่งลงไปเบื้องล่าง
เธอดิ่งลงไปด้วยความเร็วสูง ราวกับไม่ได้ขับเคลื่อนกลิ่นอายพลังวิญญาณเพื่อปกป้อ
