องฟ้าข้างนอกค่อยๆ มืดลง จากนั้นก็หายตัวออกจากห้วงมิติ ในมือถือดาบสั้นไว้เพียงเล่มเดียว
เธอที่เก็บซ่อนพลังสำรวจรอบๆ โดยใช้ดวงจิต หลังจากคอยเปิดประสาทสัมผัสรับรู้การเคลื่อนไหวรอบๆ เธอเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ เสื้อคลุมสีดำทำหน้าที่ปกป้องอำพรางตาได้เป็นอย่างดี กระทั่งเธอมาอยู่ข้างหลังผู้ฝึกตนคนหนึ่ง เขาก็ยังไม่รู้ตัว
เธอเอื้อมมือขยำคอเขาจากด้านหลัง บีบเส้นชีพจรชีวิตได้อย่างแม่นยำในครั้งเดียว พลางถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า “พวกเขาเป็นใคร!”
ทว่าเมื่อเอ่ยประโยคนี้ออกไป สิ่งที่มากลับเป็นการกัดยาพิษฆ่าตัวตายของผู้ฝึกตนคนนั้น เธอมองผู้ฝึกตนที่ตายอยู่ในมือของเธอ ผู้ฝึกตนระดับปราชญ์เซียน กลับกัดยาพิษที่ซ่อนอยู่ใต้ลิ้นอย่างไม่ลังเลเพื่อที่จะซ่อนความลับอะไรบางอย่างไว้
นาทีนี้ หัวใจของเธอพลันเย็นเยียบ
เป็นกลุ่มอำนาจแบบใดกันแน่? ถึงได้ทำให้ผู้ฝึกตนระดับปราชญ์เซียนตระหนักได้ว่าตนเองไม่อาจหนีจากเงื้อมมือของพวกเขาได้ และเลือกที่จะฆ่าตัวตายอย่างนี้?
เธอสังหรณ์ใจว่า ศัตรูที่เธอต้องเผชิญแข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งจนทำให้เธอเย็นเยียบไปทั้งใจ…
………………………………….
