า ข้าคิดว่าสถานการณ์ตอนนี้ข้ายังไม่เหมาะจะกลับไป”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนถามว่า “เจ้ากังวลว่าหากเจ้ากลับไปตอนนี้ คนพวกนั้นจะทำร้ายพวกท่านพ่อของเจ้า?”
“อืม” เธอพยักหน้า “ยากนักกว่าพวกเขาจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่นั่นได้เสียที ข้าไม่อยากให้พวกเขามีอันตรายเพราะข้า และทำให้พวกเขาเป็นห่วงข้าอีก”
“ก็ได้! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าล้างหน้าล้างตาก่อน ข้าจะให้คนไปเรียกพี่ชายของเจ้ามา” เขาเอ่ยเสียงอ่อนโยน เอื้อมมือไปเสยปอยผมข้างพวงแก้มขึ้นไปทัดที่หลังหู จากนั้นก็หันตั วเดินออกไปข้างนอก
ครั้งรู้ว่าเธอฟื้นแล้ว พวกตู้ฝานมาหาแต่เช้าแล้ว กวนสีหลิ่นที่มากับเยี่ยจิงถามอิ่งอีที่อยู่ข้างหน้าว่า “นายท่านของเจ้าไม่ได้บอกหรือว่าเรื่องอะไร?”
“ไม่ได้บอก แต่วางใจได้ ภูตหมอไม่เป็นไรแล้ว น่าจะเป็นเรื่องอื่น” อิ่งอีตอบคำ พลางเดินนำไป ผ่านไปไม่นาน ก็มาถึงที่เรือนหลักพร้อมกัน
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเดินออกมาก่อน เขาหันไปถามเหลิ่งหวา “โม่เฉินอยู่ในจวนกระมัง?”
“ขอรับ เมื่อคืนใช้พลังงานในร่างมากเกินไป ข้าจึงจัดการให้เขาพักผ่อนอยู่ในจวน”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อพยักหน้า หั
