นไปทางกวนสีหลิ่น “นั่งเถอะ! อีกเดี๋ยวนางมีเรื่องจะพูดกับท่าน”
“นางไม่เป็นไรกระมัง?” กวนสีหลิ่นถามขึ้น
เดิมทีรอให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อตอบคำถาม แต่เสียงของเหล่าไป๋ดังออกมาจากในห้อง “นายท่านไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง” เอ่ยจบ มันก็เดินออกมาจากในห้อง ข้างหลังยังมีหงส์ไฟท ที่กระพือปีกบินตามออกมาด้วย
“อีกเดี๋ยวนางก็มาแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อบอก เขายกน้ำชาขึ้นมาจิบหนึ่งคำ
ผ่านไปไม่นาน เฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงทั้งตัวเดินออกมา เห็นพวกเขาล้วนอยู่ จึงเดินเข้าไปหา เอ่ยว่า “เมื่อคืนทำให้ทุกคนเป็นห่วงแล้ว แต่ตอนนี้ข้าไม่เป็นไรแล้วละ” เธอเพิ่งเก็บอส สูรกลืนเมฆาเข้าไปในห้วงมิติเพื่อให้มันพักฟื้นอยู่ในนั้น แม้จะใส่ยาให้มันแล้ว แต่กลับไม่ง่ายที่จะหายดีในเวลาสั้นๆ และกลิ่นอายพลังของเม็ดบัวเขียวก่อกำเนิดในตัวเธอก็อ อ่อนแอลง จึงไม่เหมาะจะรักษาอาการบาดเจ็บให้มัน
