ตอนที่ 2545 บาดแผล
“อืม ไม่เหมือนที่ผ่านมาจริงๆ แต่ใส่ยาไปแล้ว น่าจะไม่เป็นไร” เธอบอกด้วยน้ำเสียงเนิบช้า ไม่พูดถึงแผลกลับไม่รู้สึกอะไร พอพูดถึงแผลก็รู้สึกว่าปวดแสบปวดร้อนขึ้นมาทันที แผลอักเสบหรือ เป็นไปไม่ได้กระมัง
เธอครุ่นคิดอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย ลืมไปชั่วขณะว่าโม่เฉินยังยืนอยู่ข้างเตียง
เขาสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของเธอ โม่เฉินมองเซวียนหยวนโม่เจ่อแวบหนึ่ง ก่อนถามว่า “ท่านดูแผลแล้วหรือ มีอะไรผิดปกติหรือไม่”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อสะดุดใจเล็กน้อย เขามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ก่อนตอบโม่เฉินว่า “ร่างกายของนางต่างจากคนทั่วไป มีพลังสามารถรักษาบาดแผลเองได้ แต่ครั้งนี้กลับรักษาแผลเองไม่ได้”
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอ่ยต่อว่า “ตอนนี้ใส่ยาไปแล้ว รอดูพรุ่งนี้เถอะ! พรุ่งนี้ตอนเปลี่ยนยาน่าจะรู้แล้ว”
ได้ยินทั้งสองต่างก็พูดเช่นนี้ โม่เฉินจึงไม่ได้พูดอะไรอื่นอีก เพียงพยักหน้า “อย่างนั้นข้ากลับก่อนแล้ว พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมนางใหม่”
เขาหันไปทางเฟิ่งจิ่ว มองดูนางที่เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ จึงบอกลาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าพักผ่อนให้ดี พรุ่งนี้ข้าค่อยมาเยี่ยมเจ้าใหม่”
“อืม” เฟิ่งจิ่วได้สติ ตอบรับเขาหนึ่งคำ ก่อน
