ดเร็ว เป็นครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์เช่นนี้”
“อย่างนั้นจะทำอย่างไรดี แผลของนางแย่ลงเรื่อยๆ หากไม่รักษา…” เยี่ยจิงกังวล หากเฟิ่งจิ่วมีสติก็ยังดี แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่านางไร้สติสัมปชัญญะไปแล้ว ถ้ายังเสียเวลาต่อไปจะยิ่งร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่
“โม่เฉินติดตามผู้เฒ่าเทียนจี แล้วยังชำนาญการแพทย์ ข้าให้อิ่งอีไปเชิญเขามาแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อบอก สายตาหันไปจับจ้องใบหน้าของเฟิ่งจิ่วที่อยู่บนเตียง เห็นนางขมวดคิ้วอย่างทรมาน เขาจึงหยิบผ้ามาแช่น้ำเย็น และวางลงบนหน้าผากของนางอีกครั้ง
เหลิ่งซวงเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปยกอ่างน้ำออกไปเปลี่ยนน้ำเข้ามาใหม่ เห็นนายท่านเป็นอย่างนี้ นางเองก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไร ทำได้เพียงยืนเฝ้าเงียบๆ อยู่ด้านหนึ่ง
“นายท่าน คุณชายโม่เฉินมาแล้ว”
เสียงของอิ่งอีดังมาจากหน้าห้อง ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียว ก็เห็นโม่เฉินสาวเท้าเดินเข้ามา
โม่เฉินเห็นทุกคนต่างก็อยู่ในห้อง มองพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
………………………………….
