ฉะนั้นจึงได้อยากขอ เจ้าเอาไว้ป้องกันตัวสักหน่อย” เขาดึงแขนเสื้อของเธอ “เจ้าก็ให้พวกเรามากหน่อยเถอะ!”
เฟิ่งจิ่ววางห้าวเอ๋อร์ในอ้อมแขนลงในเปล ก่อนจะหยิบของห่อใหญ่ที่เตรียมไว้ในห้วงมิติออกมา เพียงแต่ พอเสี่ยวเฟิ่งเยี่ยยื่นมือออกมาจะรับไป เธอกลับเอื้อมมือออกไปตี “ไป ไปเ เรียกหยางหยางมาด้วยกัน”
“เจ้าให้ข้า ข้าค่อยให้หยางหยางก็เหมือนกัน” เฟิ่งเยี่ยกะพริบตาปริบๆ ดวงหน้าดูว่าง่ายไร้เดียงสา
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ยื่นมือไปหยิกแก้มของเขา “งั้นหรือ เหมือนกันหรือ แต่ข้าไม่เชื่อเจ้านี่นา! รีบไปเร็ว ไปเรียกหยางหยางมาด้วยกัน”
ครั้นถูกหยิกแก้ม เฟิ่งเยี่ยสูดปาก หลังจากนวดคลึงแก้มของตนเอง ก็ทำปากทู่ “ข้าเป็นท่านอาน้อยของเจ้านะ บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าหยิกแก้มๆ เจ้ากลับหยิกแก้มข้าครั้งแล้วคร รั้งเล่า ถ้ากลับไปเมื่อไรข้าจะฟ้องท่านพ่อกับท่านแม่”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ดีดหน้าผากของเขา “จิ้งจอกน้อย เจ้าฟ้องใครก็ไม่มีประโยชน์ หากข้าอยากหยิกเจ้า แม้แต่พ่อแม่เจ้าก็ห้า
