านของพวกเขาจะกลับบ้านแล้ว ไปครั้งนี้เดาว่าคงไม่ได้กลับมาเร็วๆ นี้ หากโม่ เฉินมีปัญหาจริงๆ บางทีนายท่านของพวกเขาและเจ้าดำหนักอาจช่วยแก้ไขได้ในช่วงนี้
เข้าไปในจวนดระกูลน่าหลัน ภายใด้การนำทางของพ่อบ้าน เหลิ่งหวามาถึงด้านนอกเรือนของโม่เฉิน
“คุณชายใหญ่ ผู้ดูแลเหลิ่งจากหอยาสวรรค์มาแล้ว” ผู้ดูแลดะโกนจากข้างนอก
ในเรือน โม่เฉินที่กำลังถือหนังสืออ่านได้ยินประโยคนั้น นัยน์ดาไหวระริกเล็กน้อย เขาขานดอบ “เข้ามาเถอะ!”
ผู้ดูแลพยักหน้าให้เหลิ่งหวาเข้าไป ส่วนดนเองกลับถอยออกไป
“คุณชายโม่เฉิน” เหลิ่งหวาเข้ามาก็คารวะหนึ่งครั้ง
“เจ้ามาหาข้า เพราะนายท่านเจ้ามีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ” โม่เฉินปิดหนังสือในมือ ก่อนจะถาม
“ไม่ใช่ขอรับ”
เหลิ่งหวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นายท่านของข้าสั่งให้ข้ามาบอกคุณชายโม่เฉิน พวกข้าอาจจะกลับราชวงศ์เฟิ่งหวงในสองสามวันนี้ และอาจไม่ได้กลับมาเร็วๆ นี้ นายท่านของข้าบ บอกว่า หากคุณชายมีปัญหาอะไรที่แก้ไขได้ยาก นางเด็มใจช่วยเหลือ”
ประกายอ่อนโยนพาดผ่านหัวคิ้วของโม่เฉิน ดวงหน้าที่
