ข้ามา กล่าวว่า “บอกเจ้าตามตรงก็แล้วกัน! วันนี้ที่ข้ามาก็เพราะไ ได้รับคำสั่งจากนายท่านของข้า ข้าบอกเจ้าเลยนะ จะให้ดีอย่าหาเรื่องภูตหมอ นางไม่ใช่คนที่เจ้าจะมีปัญญามีเรื่องด้วย!”
ได้ยินอย่างนั้น อี้ซิวหร่านหรี่ตา เขาจ้องฮุยหลาง เอ่ยว่า “เซวียนหยวนโม่เจ๋อ? เขากลับมาแล้ว?”
“ถูกต้อง”
ฮุยหลางยกสองมือกอดอก ยิ้มเอ่ยว่า “เจ้าอยู่ที่นี่คงไม่รู้กระมัง ช่วงก่อนคนของเผ่ามารบุกโจมตีสำนักดาราจักร ภูตหมอกับเจ้าแห่งมารสู้กันครั้งใหญ่ สุดท้ายนายท่านของข้า ก็กลับมาได้ทันเวลา แม้แต่เจ้าแห่งมารยังถูกเขาซ้อมปางตายจนต้องเผ่นหนี เจ้าควรสำเหนียกว่าตนเองมีพลังระดับไหน”
อี้ซิวหร่ายไม่พูดอะไร เพียงเก็บซ่อนสายตา ไม่รู้กำลังคิดสิ่งใดอยู่
“เอาละ ข้าก็จะไปแล้ว” ฮุยหลางเอ่ยจบ ก็หันไปมองเร่
เริ่นเสียงยิ้มๆ “จะให้ข้าไปส่งเจ้าก็บอก มองข้าทำไม” สิ้นเสียง เขาสาวเท้าเดินออกไปข้างนอก เอ่ยกับเขาว่า “ไปกันเถอะ! ข้าไปส่งเจ้า”
“ต้องอย่างนี้สิ” ฮุยหลางฉีกยิ้ม กล่าวว่า “ที่จริงข้าอยากชวนเจ้าไปดื่มสักหน่อย แต่กังวลว่าระห
