ห้องไว้ทั้งอย่างนี้…
เหลิ่งซวงรับคำ ก่อนจะเดินตามเธอออกไปอย่างเงียบๆ
กลางดึก ในห้องส่วนตัวของเรือนที่พัก เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ถูกสกัดจุดลมปราณเพิ่งคลายจุดได้ในเวลานี้ เขาผ่อนลมหายใจ ส่ายหน้ายิ้มๆ พลางบ่นว่า “ปีศาจน้อย”
เขาลุกขึ้นยืนกลางน้ำ เรือนร่างอันเปลือยเปล่ามีหยดน้ำเกาะติด ขาอันเรียวยาวก้าวออกไปข้างนอก เช็ดหยดน้ำบนตัวออก จากนั้นก็ใส่เสื้อด้านในแล้วเดินไปที่เตียงใหญ่ในห้องด้านใ ใน
เตียงใหญ่อันว่างเปล่า ไร้ซึ่งเงาคน เขาหันออกไปมองข้างนอก ก่อนส่ายหน้า “ทิ้งข้าไปอยู่กับเจ้าหนูนั่นแล้วจริงๆ” เขาเอนกายลงบนเตียง ในสมองกลับหวนนึกถึงฉากอันงดงามเย้ายว วนที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ หัวใจดวงน้อยอดร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
เขาสูดหายใจลึกๆ ข่มอารมณ์นั้นไว้ สลัดภาพในหัวทิ้ง ก่อนจะค่อยๆ หลับไปอย่างสะลึมสะลือ…
เช้าตรู่วันต่อมา ทางหอยาสวรรค์ส่งข่าวมา บอกว่ามีชายแซ่เฉียวผู้หนึ่งมาขอพบ
ตอนที่ข่าวถูกส่งมาถึงจวนเฟิ่ง เฟิ่งจิ่วยังไม่ตื่น กวนสีหลิ่นที่รู้ข่าวว่าเฉียวอี้นั่วมาถึงจึงกำชับกับเยี่ยจิงว่า “ข้
