งเกงของเขา “ตรงนี้ยังไม่ได้ถอด”
เฟิ่งจิ่วเหล่มองที่เอวกางเกงของเขาแวบหนึ่ง ก่อนหัวเราะเบาๆ “ข้ากลัวจะแหย่ให้ไฟลุก แล้วไม่มีปัญญาดับไฟได้ ถึงตอนนั้นท่านก็จะลำบากอีก”
“ถึงเจ้าจะไม่แหย่ตอนนี้ ไฟก็ลุกแล้ว” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “ไหนว่าจะปรนนิบัติข้าอาบน้ำมิใช่หรือ”
“อืม มาสิ!” เธอดึงเอวกางเกงของเขา พลางกลั้นยิ้มและเดินไปที่อ่างอาบน้ำ พูดขึ้นว่า “อย่าเพิ่งถอดกางเกง ท่านเข้าไปในน้ำก่อน”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยักคิ้ว มุมปากมีรอยยิ้มเยาะน้อยๆ “ร่างกายของข้า เจ้าไม่ใช่ไม่เคยเห็น เหตุใดวันนี้กลับไม่กล้าดูเสียแล้ว”
“ไม่ใช่ไม่กล้าดู แต่ข้ากลัวจะร้อนในต่างหาก!”
เธอยักไหล่เหมือนจนใจ แต่กลับเห็นชายหนุ่มหน้าตายที่ยืนอยู่ข้างอ่างอาบน้ำคนนั้นถอดกางเกงด้วยตนเองเสียแล้ว ขาอันเรียวยาวและกำยำสองข้างปรากฏตรงหน้าเธออย่างเปลือยเปล่าทั้งอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วมุมปากกระตุก แอบชำเลืองมองบางจุด ก่อนที่หน้าจะร้อนผ่าวไปทั้งดวง และรีบหันไปมองทางอื่นอย่างกระดากอาย
ท่าทางที่เหมือนอยากดูแต่ก็ไม่กล้าดูตรงๆ นั่นของเธอ เซวียนหยวนโม่เจ๋อเห็นแล้วก็หยักยิ้มมุมปาก สาวเท้าเข้าไปในอ่างอาบน้ำ ย่อตัวลงนั่ง ก่อนจะเอ่ย
