้าวิหารราตรี ไม่รู้ว่าวางแผนอะไรไว้ ถึงได้แฝงตัวมาอยู่ข้างกายข้า” เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่ออีกว่า “ช่วงก่อนมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย จึงไม่มีเวลาจับตาดูเขา จึงได้ส่งตัวไปให้เริ่นเสียงทางนั้น”
พูดมาถึงตรงนี้ เธออดหัวเราะไม่ได้ “ไปอยู่ทางนั้นก็คงต้องลำบากเขาหน่อยแล้ว นึกถึงตอนนั้น ฮุยหลางกลับจากเริ่นเสียงก็ว่างง่ายขึ้นมากทีเดียว”
ได้ยินเช่นนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อนัยน์ตาไหวระริก สายตาของเขาจับจ้องไปที่เฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงงดงาม ไม่ว่าเมื่อใด เฟิ่งจิ่วล้วนสะดุดตาถึงเพียงใด เหมือนดวงดาราที่เปล่งประกายอยู่บนท้องนภา
บวกกับความสามารถมากมาย และนิสัยตรงไปตรงมา ขอเพียงเป็นคนที่เคยคบค้าสมาคมกับนาง ยากมากที่จะไม่ถูกนางมัดใจ นางที่มีเสน่ห์ไม่มีที่สิ้นสุดเช่นนี้ มีเพียงนางเท่านั้นที่ไม่รู้ ว่านางน่าดึงดูดเพียงใด
เดาว่าเจ้าวิหารราตีนั่น ก็คงถูกนางดึงดูดเช่นกัน จึงได้คิดหาทางมาตีสนิทนางเช่นนี้
แต่ว่า เหอะ! ผู้หญิงของเขา ใครกล้าหมายปอง กล้าหมายปองผู้หญิงของเขา คอยดูสิเขาจะเล่นงานให้ตาย!
“เหลิ่งซวง” เฟิ่งจิ่วที่กำลังหยอกเล่นกับเด็กทารกจู่ๆ ก็ขานเรียก เสียงนั้นแฝงกลิ่นอายพลังวิญญาณ แม้ไม่ดัง แต่กลับดังออกไปข้าง
