นสีหลิ่นเข้ามา
“คนของเผ่ามารเพิ่งถอยทัพไปไม่นาน การรักษาความปลอดภัยจึงรัดกุมมาก หวังว่าท่านจะเข้าใจ” ลูกศิษย์คนหนึ่งประสานมือเอ่ย
“ไม่เป็นไร” กวนสีหลิ่นประสานมือตอบ จูงมือเยี่ยจิงเข้าไปด้วยกัน
“ตอนนี้ภูตหมออยู่ในสำนัก คุณชายกวน โปรดตามข้ามา” หนึ่งในลูกศิษย์กลุ่มนั้นนำทางพวกเขาสองคนด้วยตนเอง
“รบกวนแล้ว” กวนสีหลิ่นพยักหัว จูงมือเยี่ยจิงเดินตามลูกศิษย์คนนั้นเข้าไปในสำนัก
มีลูกศิษย์คนนั้นนำทาง ตลอดทางกลับราบรื่นดี ไม่มีใครเข้ามาขวาง กระทั่งหลังจากเข้ามาในสำนัก ขณะที่ลูกศิษย์คนนั้นตั้งใจจะพาเขาไปยังที่พักของเฟิ่งจิ่ว กวนสีหลิ่นที่เดินตาม มอยู่ข้างหลังก็หันไปเห็นเหล่าสัตว์คู่พันธสัญญานอนหมอบอยู่ข้างหน้า รวมถึงคนรู้จักหลายคนด้วย
“สหายท่านนี้ พวกเขาอยู่ตรงนั้น เจ้าไปทำธุระของเจ้าเถอะ! ข้าไปเองได้” กวนสีหลิ่นกล่าว ให้ลูกศิษย์คนนั้นกลับไปทำธุระของตนเอง จากนั้นก็พาเยี่ยจิงสาวเท้ายาวๆ เดินไปหาพว วกไป๋เสี่ยว
“ทุกคน ข้ากลับมาแล้ว!” เขาตะโกนเรียกพวกเขา กลุ่มคนทางนั้นได้ยินก็รีบหันมาทางเขา
