ตระกูลเฉียว เพราะภาระที่แบกบนบ่า จึ งจำต้องคิดเผื่อตระกูล คุณชายโปรดยื่นมือช่วยเหลือด้วย”
“ท่านพ่อ…” เฉียวอี้นั่วนึกไม่ถึงว่าท่านพ่อของเขาจะถึงขั้นคุกเข่าขอร้อง อดอุทานออกมาไม่ได้ สีหน้าของท่านพ่อดูหนักแน่นมาก เขาจึงคุกเข่าลงไปด้วย
“พี่ชายกวนได้โปรดช่วยเหลือด้วย!”
กวนสีหลิ่นลุกขึ้นมา มองสองพ่อลูกที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสายตาลึกซึ้ง ผู้นำตระกูลเฉียวคุกเข่าขอร้องกะทันหัน และเร็วมาก แม้แต่เขาเองก็ยังนึกไม่ถึงว่าคนที่เป็นถึงผู้น นำตระกูลจะคุกเข่าง่ายๆ เช่นนี้
เขาไม่ทันตั้งตัว แต่เพราะมัวแต่อึ้งงัน นึกไม่ถึงเฉียวอี้นั่วก็คุกเข่าลงไปด้วย เห็นอย่างนั้นเขาอดส่ายหน้าไม่ได้ รีบเข้าไปประคองทั้งสองให้ลุกขึ้น “ผู้นำตระกูลเฉียว คุณชา ายเฉียว พวกท่านลุกขึ้นมาก่อนเถอะ!”
“คุณชายกวนยอมรับปากช่วยเหลือแล้วหรือ”
ผู้นำตระกูลเฉียวถาม กุมมือของเขา แต่กลับไม่ยอมลุกขึ้น เทียบกับทุกคนในตระกูลเฉียว เทียบกับการช่วยให้ท่านพ่อของเขาฟื้นขึ้นมา การคุกเข่าครั้งนี้ไม่นับเป็นอะไรเลย
“ที่จริง พวกท่านไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้” เขาเอ่ย ออกแรงบังคับประคองพวกเขาให้ลุกขึ้น
ทั้งสองตกใจ ในใจตะลึงกับพลังที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ของกวนสีห
