ยุดไหล
“ทำอย่างไรดี ทำอย่างไรดี เหมือนจะห้ามเลือดไม่อยู่!”
“โรยเพิ่มอีกนิด เทลงไปให้หมดขวดเลย!”
“ใช่ๆ เทให้หมดขวดเลย!” พวกเขาละล่ำละลักเทยาจนหมดขวด แต่ก็ยังห้ามเลือดที่ทะลักไหลออกมาไม่ได้ ครั้นเห็นสีหน้าของชายหนุ่มซีดมากขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ อุทานออกม มาเบาๆ “จริงด้วย! ข้ามียา! ท่านพ่อให้ข้าเอาไว้ใช้ป้องกันตัว เป็นยาที่ซื้อมาจากภูตหมอในราคาสูง!”
นางรีบเอายาออกมา ยังไม่ทันเปิดฝาก็ถูกชายคนหนึ่งแย่งไป “ข้าเอง!” ชายคนนั้นเอ่ย รีบดึงจุกขวดออกแล้วเทลงไป เมื่อเห็นว่าเลือดค่อยๆ หยุดไหล พวกเขาอดร้องอุทานเบาๆ ไ ไม่ได้ ก่อนจะจ้องยาในมือเขาด้วยสายตาทึ่ง
“ลือกันว่ายาของภูตหมอยอดเยี่ยมมาก วันนี้ได้เห็นกับตา เพิ่งรู้ว่าแตกต่างถึงเพียงนี้!” ชายคนนั้นชื่นชม เห็นกับตาว่ายาขวดนี้ช่วยชีวิตคนคนหนึ่งได้ ก็อดสะท้านใจไม่ได ด้
ทางนั้น กวนสีหลิ่นจัดการทหารรับจ้างพวกนั้นได้ในเวลาไม่นาน เขาหันกลับมา เห็นชุดกระโปรงสีขาวของเยี่ยจิงถูกเลือดกระเด็นใส่ อีกทั้งที่แขนยังมีแผลถลอก จึงรีบสาวเท้ายาวๆ ๆ เดินมาหยุดข้างนาง
“ข้าบอกให้เจ้ารออยู่ทางนั้นไม่ใช่หรือ ดูสิ บาดเจ็บแล้ว” เขาดึงนางไปด้านหนึ่ง
