คลิกสูงส่ง ดวงตาบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ดูเหมือนกับเฟิ่งจิ่วอย่างมาก
“เฟิ่งเยี่ย!” หงส์ไฟตะลึงค้าง คำว่าเฟิ่งเยี่ยหลุดออกจากปากโดยสัญชาตญาณ
“จะ จะ เจ้าๆๆ…พวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่?”
นี่จะเป็นไปได้อย่างไร ตอนนั้นพวกเขาตายไปแล้วนี่นา! ทำไมยังมีชีวิตอยู่ มันไม่อยากเชื่อ แต่เด็กน้อยสองคนตรงหน้านี้กลับยังมีชีวิตอยู่จริงๆ!
“พวกข้าไม่ได้ตายแต่แรกอยู่แล้ว ย่อมต้องมีชีวิตอยู่อยู่แล้วสิ!” เฟิ่งเยี่ยเบ้ปาก เขามองหงส์ไฟ ถามว่า “ตอนนี้หลานสาวของข้าเป็นอย่างไรบ้าง พวกข้าอยากไปพบนาง”
“นายท่านกำลังพักฟื้นอยู่ในเรือนด้านหลังป่าไผ่นั่น มีเจ้าตำหนักยมราชคอยดูแล สั่งไว้ว่าไม่พบใครทั้งนั้น แต่หากนางรู้ว่าพวกเจ้าสองคนยังมีชีวิตอยู่ จะต้องดีใจมากแน่ๆ”
หงส์ไฟกล่าว ก่อนจะรีบนำทางทันที “พวกเจ้าตามข้ามาเถอะ! ข้าจะพาพวกเจ้าไปพบพวกเขา”
เอ่ยจบ ขณะกำลังจะนำทาง ก็เห็นเหล่าศิษย์สำนักดาราจักรที่ทำท่าจะล้อมโจมตีนกเหยี่ยว จึงแค่นเสียง “พวกเจ้าจะทำอะไร พวกเขาเป็นคนของนายท่านนะ!”
………………………………….
