หล้านี้จะวุ่นวายโกลาหลหรือไม่ สิ่งที่เขาห่วงและใส่ใจยิ่งกว่าก็คือความปลอดภัยของนาง
เพื่อให้ไปถึงเขตแดนของสำนักดาราจักรเร็วขึ้น เขาขยับมือข้างหนึ่ง เก็บกระบี่บินใต้เท้า กลิ่นอายพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งยิ่งเข้มข้นขึ้น เงาร่างโถมพุ่งไปข้างหน้า เหาะเหินกลางอ อากาศ
เห็นเพียงเงาร่างสีดำของเขากลายเป็นเงารางๆ เส้นหนึ่งพาดผ่านท้องฟ้าไป พริบตาเดียวก็หายลับไปยังเส้นขอบฟ้า มุ่งหน้าไปยังทิศสำนักดาราจักร…
เหนือท้องฟ้าด้านหน้าสำนักดาราจักร ฮุ่นหยวนจื่อถูกเจ้าแห่งมารซัดฝ่ามือใส่จนกระอักเลือดปลิวออกไป ก่อนจะเสียศูนย์ร่วงลงไป
คนข้างล่างเห็นก็รีบเข้าไปรับคนไว้
“พรืด!”
หลังจากถูกรับร่างไว้ ฮุ่นหยวนจื่อกระอักเลือดอีกครั้ง ใบหน้าของเขาแทบจะซีดขาวไปทั้งใบ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ทว่ายังพยายามจะเข้าไปสู้อีกครั้ง
“ท่านเซียน ท่านบาดเจ็บขนาดนี้แล้ว อย่าสู้อีกเลย!” เจ้าเขาสองคนประคองเขา หัวคิ้วเต็มไปด้วยแววกังวล
ฮุ่นหยวนจื่อจ้องเจ้าแห่งมารที่อยู่ด้านบนเขม็ง ขยับกลีบปาก เอ่ยออกมาอย่างชัดเจนทีละคำ “แม้เฟิ่งจิ่วมีวรยุทธ์ระดับจักรพรรดิเซียน ก็ยากจะต้านทานเจ้าแห่งมารที่วรยุทธ์ล้ำลึก กนั่นได้ หากข้าไม่เข้าไปช่วย ใครจะช่วย ปล่อยข้า
