นกัน เพราะอยู่ห่างจึงมองเห็นใบหน้าของอี กฝ่ายไม่ชัด รู้แค่ว่าเขาสวมเสื้อคลุมสีดำ ไอมารแข็งแกร่งมาก เขายืนตระหง่านอยู่กลางอากาศตรงนั้น เพียงรัศมีพ พลังของเขาคนเดียวก็แผ่ปกคลุมกองทักผู้ฝึกวิชามารที่อยู่ข้างหลังได้แล้ว
แค่เห็นกลิ่นอายรอบตัวของเจ้าแห่งมาร เธอก็รู้แล้วว่าพลังของเขาไม่ได้อยู่ระดับจักรพรรดิเซียนแล้ว ก็จริง คน นที่เคยอยู่ในระดับจักรพรรดิเซียนเมื่อร้อยปีก่อน ร้อยปีต่อมาจะยังมีวรยุทธ์อยู่ในระดับเดิมได้อย่างไรกัน
เผลอเพียงแวบเดียว ก็เห็นประกายเยือกเย็นเส้นหนึ่งพุ่งเข้ามา เธอหรี่ตา ก็เห็นในมือผู้ฝึกวิชามารที่พุ่งมาทาง งเธอถืออาวุธวิเศษชิ้นหนึ่งไว้ อาวุธวิเศษชิ้นหนึ่งสะท้อนแสงแยงตาภายใต้แสงอาทิตย์
“เจ้าก็คือเฟิ่งจิ่ว!”
เสียงเหี้ยมเกรียมแฝงด้วยความตะลึงดังมา หลังจากที่เข้ามาใกล้ ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นเห็นใบหน้าของชายหนุ่มชุดเขียว วชัดเจนแล้ว จำได้ตั้งแต่แวบแรกว่าคนคนนี้ก็คือภูตหมอเฟิ่งจิ่ว
เพราะชื่อเสียงของเฟิ่งจิ่วโด่งดังขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งยังมีพลังแข็งแกร่ง ในหมู่สิบจอมมารของพวกเขามีคนตายในน้ ำมือของเธอหลายคน ด้วยเหตุนี้ คนที่เหลือเรียกได้ว่าระแวดระวังต่อเธอมากทีเดียว
เพียงแต่นึ
