ละร่ายเขตอาคม เหนือท้องฟ้าด้วย อย่างนั้นท่านเซียนฮุ่นหยวนไปไหนเล่า”
ก่อนหน้านี้ฮุ่นหยวนจื่อบอกว่าจะไปรับเฟิ่งจิ่ว นี่ก็ไปนานแล้ว เหตุใดยังไม่กลับมาอีก
เหล่าเจ้าเขาอึ้ง เอ่ยว่า “ไม่เจอเลย ไม่เห็นเงาร่างของท่านเซียนฮุ่นหยวนนอกสำนักเลย เขาไม่ได้อยู่นอกสำนักแต ต่อย่างใด”
เจ้าสำนักสีหน้าตึงเครียดเล็กน้อย เรียวคิ้วขมวดเข้าหันกันแน่น หรือว่าท่านเซียนไปตามหาภูตหมอเฟิ่งจิ่วในป่าแล้ว วหรือ ไม่อย่างนั้นเหตุใดจึงไม่เห็นเขาอยู่ข้างนอกนั่นเลยเล่า
ในอีกด้านหนึ่ง เซียนฮุ่นหยวนเข้าไปตามหาเฟิ่งจิ่วในป่าแล้วจริงๆ เพียงแต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ขณะที่เขาเ เข้าไปตามหาเฟิ่งจิ่วในป่า กลับเห็นผู้ฝึกวิชามารล้อมสำนักไว้จนมิด
ครั้นเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี เขารู้สึกว่าควรตามหาเฟิ่งจิ่วให้เจอก่อน เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าขณะที่อยู่ในป่า เขาไ ไม่เจอเฟิ่งจิ่วหรือศิษย์ในสำนัก ตรงกันข้าม เขากลับเจอการซุ่มโจมตีจากผู้ฝึกวิชามาร
หลังจากจัดการพวกผู้ฝึกวิชามารที่ซุ่มโจมตีเขา เขาสบถเสียงต่ำว่า “นางหนูคนนี้วิ่งไปไหนแล้ว มาถึงก็ไม่เข้าไป ในสำนัก ทำเอาข้าต้องตามหาอยู่ในนี้อยู่ครึ่งวันก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา”
ขณะกำลังบ่นพึมพำ ก็ได้ยินเสียง
