ตอนที่ 2455 นักคุมสัตว์
แต่ทว่า บนยอดเขาที่อยู่ไม่ห่างจากที่นี่นัก ชายคนหนึ่งที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนหินเห็นเบื้องล่างมีผู้ฝึกวิชา มารกำลังโจมตีทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่ง และเด็กสองคน ด้วยเหตุนี้ เขาจึงหยิบขลุ่ยที่เหน็บเอวออกมาเป่า
เสียงอันเอื่อยเฉื่อยสบายหูดังกระจายออกไปพร้อมกับจังหวะขึ้นลงของนิ้วมือของเขา เสียงขลุ่ยนั้นไพเราะจับใจราว วกับไข่มุกตกกระทบจานหยก ขณะเดียวกันก็เหมือนเสียงธารใสไหลเอื่อย เพียงแต่ท่วงทำนองของเพลงนั้นกลับไม่ใช่ท่วงทำนอ องที่ธรรมดา
แวบแรกที่ได้ยินทำนองที่ดังกระจายไปในอากาศ เหล่าผู้ฝึกวิชามารที่ตอนนี้กำลังบาดเจ็บเหนื่อยล้าพลันตะลึงงัน ใน นสถานที่เช่นนี้ ทำไมจึงมีคนเป่าขลุ่ยด้วย
พวกเขาอดไม่ได้ที่จะหยุดโจมตี พยายามมองหาคนเป่าขลุ่ย ทว่าเสียงขลุ่ยกระจายอยู่ในอากาศ ดังก้องทั่วท้องฟ้า แต่ก กลับไม่อาจหาที่มาได้
ทันใดนั้น จู่ๆ พวกเขารู้สึกได้ว่าพื้นดินกำลังสั่นสะเทือนรางๆ ราวกับมีสิ่งชีวิตขนาดใหญ่เหยียบย่ำผืนดินจนสั่นสะเทื อน ในขณะที่พวกเขากำลังตกตะลึง กลับได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังไปทั่วป่า
“ทำไมแถวนี้ถึงได้มีสัตว์ร้าย”
ผู้ฝึกวิชามารคนหนึ่งหันไปมองรอบๆ อย่างตกใจ ฟังจากเสียง เป็นเสียง
