ป็นกลุ่มที่แปลกจริงๆ
“ท่านเป็นนักคุมสัตว์หรือ” เฟิ่งเยี่ยกระพริบดวงตาที่กำลังเปล่งประกาย มองชายบนหลังกระเรียนขาวด้วยสายตาแปลกใหม ม่ “ท่านชื่ออะไร ทำไมท่านยอดเยี่ยมขนาดนี้”
“คุณชายน้อย”
สวีเหยียนอดทนต่อบาดแผลบนร่างเรียกเฟิ่งเยี่ยไว้ เป็นเชิงบอกเขาว่าอย่าได้เสียมารยาท ก่อนจะประสานหมัดคารวะ “ข ขอบคุณคุณชายที่ช่วยเหลือ พวกข้าคือกลุ่มทหารรับจ้างสายฟ้าภาคี คุ้มกันคุณชายน้อยสองท่านนี้มาส่งที่สำนักดาราจัก กร นึกไม่ถึงว่าจะเจอผู้ฝึกวิชามารระหว่างทาง” นี่ถือเป็นคำตอบสำหรับคำถามก่อนหน้าของชายบนหลังกระเรียนขาว
“อ้อ? พวกเจ้าจะไปสำนักดาราจักรหรือ” ชายที่นั่งอยู่บนหลังกระเรียนขาวมองเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยาง อดไม่ได้ที่จะหย ยุดมองเฟิ่งเยี่ยครู่หนึ่ง รู้สึกว่าหว่างคิ้วของเด็กน้อยคนนี้ให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยอยู่บ้าง
“ใช่ พวกเราจะไปสำนักดาราจักร แต่ได้ยินว่าค่ายกลคุ้มกันสำนักของสำนักดาราจักรถูกเปิดใช้งานแล้ว คิดว่าพวกเราคง งขึ้นไปไม่ได้ ฉะนั้นจึงคิดจะหาจุดที่สูงหน่อย จุดที่สามารถมองเห็นการต่อสู้ของคนจากสำนักดาราจักรและเผ่ามารได ด้ยิ่งดี” เฟิ่งเยี่ยยิ้มตาหยีขณะตอบ ดวงตาหมุนกลอกไปมา จับจ้องไปที่เหยี่ยวตัวผู้ตัวนั้น
