ห้เจ้าตกใจหรือ”
“กลับไม่ใช่ เพียงแต่ไม่ค่อยเห็นเจ้าไว้หนวดยาวขนาดนี้” นางยิ้ม เอ่ยว่า “ไม่สู้ ข้าโกนให้เจ้าดีหรือไม่”
“ดีเลย!” กวนสีหลิ่นดีใจ รีบให้นางเข้าห้อง เอ่ยว่า “ตอนแรกข้ายังคิดว่ากลับเมืองแล้วค่อยโกน แต่มีเจ้าช่ว วยอย่างนี้ หึๆ อย่างนั้นก็ดีมากแล้ว”
เขาเดินมาเอนตัวลงที่ตั่งเตี้ย เห็นเยี่ยจิงเข้าไปในห้องด้านในเพื่อตักน้ำ ก่อนจะหลับตาพักผ่อน
ครั้งแรกที่ทำอะไรเช่นนี้ให้เขา แม้ภายนอกเยี่ยจิงไม่แสดงออกถึงความเขินอาย แต่นัยน์ตางดงามกลับสาดฉายแววเหนียมอ อาย ดวงตาของนางแฝงไปด้วยความรู้สึก พวงแก้มสองข้างแดงผ่าว มองชายที่เอนกายนอนอยู่บนตั่งเตี้ย พยายามควบคุมห หัวใจที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งของตนเอง จากนั้นก็เปิดมีดแล้วค่อยๆ โกนหนวดให้เขา
กวนสีหลิ่นที่หลับตาอยู่รู้สึกได้เพียงว่า เมื่อนางโน้มกาย กลิ่นหอมจากตัวนางก็ก็ลอยมา กลิ่นหอมนั้นทำให้จิ ตใจของเขาร้อนรุ่ม โดยเฉพาะเมื่อสัมผัสได้ว่าสองมือของนางลูบไล้ไปมาอยู่บนหน้าของเขา สัมผัสนุ่มนวลนั่น ยิ่ง งทำให้เขาอดลืมตาขึ้นมาไม่ได้
เดิมเขาที่กำลังนอนหงายอยู่พลันลืมตาขึ้นมา ก็เห็นดวงหน้างดงามของนางที่ชะโงกเข้ามาใกล้ เขาจ้องมองนางด้วย แววตาแฝงคว
