ด้วยความตื่นเต้น “ดาบใหญ่เล่มนั้น เป็นอาวุธของกวนสีหลิ่น เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าคนอย่างนี้ จะมาปรากฏตัวอยู่ในเมืองเล็กๆ เช่นนี้ เมื่อครู่หากไม่ใช่เขาเรียกตนเองว่าท่านปู่กวน ข้าก็ยังนึกไม่ออกว่าเขา าเป็นใคร”
เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ฝูงชนฮือฮาทันที บางคนก็คาดไม่ถึง ภูตหมอเฟิ่งจิ่วคือใคร
นั่นเป็นถึงบุคคลที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในยามนี้ ถ้าหากเมื่อครู่คนคนนั้นคือพี่ชายของนาง อย่างนั้นทุกคนก็เ เข้าใจได้ว่าเหตุใดพลังต่อสู้ของเขาถึงได้แข็งแกร่งเพียงนี้
ขณะที่คนทางนี้กำลังพูดคุยถกเถียงกัน ในอีกด้านหนึ่ง กวนสีหลิ่นพาเยี่ยจิงไปยังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง สั่งเสี่ยว วเอ้อร์ให้เปิดห้องสองห้อง หลังเข้าไปในห้อง เขาเอ่ยกับเยี่ยจิง “เจ้านั่งลงก่อน ข้าจะช่วยเจ้าปลดผนึกพลังวิญ ญญาณ” เยี่ยจิงพยักหัว นั่งลงข้างโต๊ะและหันหลังให้เขา
กวนสีหลิ่นขับเคลื่อนกลิ่นอายพลังเร้นลับกลางฝ่ามือ จากนั้นก็ปลดผนึกพลังวิญญาณให้นาง ผ่านไปไม่นาน หลังจากปลด ผนึกได้ เห็นเยี่ยจิงเหงื่อไหลเต็มหน้าผาก สีหน้าเหนื่อยล้า เขาจึงกล่าวว่า “เจ้าพักก่อนเถอะ ข้าจะไปสั่งให้เสี่ย ยวเอ้อร์เตรียมน้ำร้อนไว้ให้เจ้าอาบ”
เยี่ยจิงยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เห็นเขาห
