างแล้ว?
กลุ่มคนออกเดินทางอีกครั้ง แม้เห็นเด็กทั้งสองได้ของมีค่าของผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นไป ก็ไม่มีใครคิดไม่ซื่อ
ในอีกด้านหนึ่ง กวนสีหลิ่นมาหยุดพักเท้าที่เมืองแห่งหนึ่ง เขาในสภาพสะบักสะบอมสวมเสื้อคลุมสีดำ ในมือถือดาบ ใหญ่ เพียงแต่หนวดยาวๆ กลับบดบังใบหน้าของเขาไปถึงเจ็ดแปดส่วน ดูโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาไม่ออก
รู้เพียงว่า กลิ่นอายพลังรอบกายเขาแข็งแกร่งมาก และเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหารอันรุนแรง แม้ไม่ต้องลงมือ เพียงก้าว วเดิน ไอพิฆาตบนตัวก็ทำให้ผู้คนถอยห่างได้แล้ว
มาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง ครั้นเขาเข้าประตูไป เสี่ยวเอ้อร์รีบเข้ามาต้อนรับ “ท่านต้องการเข้าพักหรือ”
“อืม ห้องบนหนึ่งห้อง สุราอีกหนึ่งกา กับแกล้มสองสามอย่าง” เขาเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยม มานั่งลงที่ข้างหน้าต่าง
“ได้เลย โปรดนั่งรอสักครู่” เสี่ยวเอ้อร์บอก รินชาให้เขาก่อนจะถอยออกไป ผ่านไปไม่นาน สุราอาหารก็ถูกยกมาวาง
“ได้ยินแล้วหรือยัง เจ้าแห่งมารของเผ่ามารนำทัพมารไปล้อมโจมตีสำนักดาราจักรด้วยตนเอง ได้ยินว่าหลังจากทำลายสำ ำนักดาราจักรก็จะทำลายอีกสามสำนักที่เหลือด้วย ทำเอาทุกคนตื่นตระหนกหวาดระแวงไปหมด ได้ยินว่าพลังของเจ้าแห่งมาร ของเผ่ามารแม้แ
