ี่แหละ ตามข้าเข้ามาเถอะ! พวกเราไปทำตามขั้นตอนกัน” เขาเอ่ยกับสวีเหยียน ก่อนจะเดินเข้าไปพร้อมกับพวกเขา
ชายชราส่ายหน้ายิ้มๆ ช่วยให้พวกเขาทำตามขั้นตอนจนเสร็จ มองดูเฟิ่งเยี่ยมอบเงินค่าจ้างครึ่งหนึ่งให้กับกลุ่มทหารรับจ้างสายฟ้าภาคี
“คุณชายน้อยชื่ออะไร” สวีเหยียนถามเฟิ่งเยี่ย
“ข้าแซ่จ้าว” เฟิ่งเยี่ยตอบด้วยน้ำเสียงเล็กแหลม เพราะเขารู้ว่าแซ่เฟิ่งเป็นแซ่หายาก หากบอกไปอาจสร้างปัญหาได้ ฉะนั้นจึงได้บอกแซ่ของหยางหยางไป
“ที่แท้ก็คุณชายน้อยจ้าว” เขาพยักหน้า เอ่ยว่า “คุณชายน้อยจ้าวไปรอพวกข้าที่โรงเตี๊ยมก่อน พวกเราสะสางเรื่องทางนี้เสร็จจะไปหาพวกเจ้าที่โรงเตี๊ยม”
“ได้” เฟิ่งเยี่ยพยักหน้า กลับไม่กลัวว่าพวกเขาจะเอาเงินแล้วหนีไป
วันนี้ เฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยางพักผ่อนที่โรงเตี๊ยม พอถึงยามบ่ายคล้อย กลุ่มทหารรับจ้างสายฟ้าภาคีมาตามตกลง เฝ้าอยู่นอกห้องพักของเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยาง เริ่มภารกิจคุ้มกันของพวกเขา
เช้าตรู่วันต่อมา หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ คนกลุ่มหนึ่งก็เดินทางออกจากประตูเมือง ครั้นออกจากประตูเมือง เฟิ่งเยี่ยกลับหยุดฝีเท้า
“หัวหน้าสวี พวกเจ้าฝึกวรยุทธ์มาถึงระดับนี้แล้ว จะต้องมีอาวุธบินเป็นแน่ พาพวกข้าสองคนบินไปจะไม่เร็วกว่
