ตอนที่ 2424 ของขวัญ
เขาเด็ดผลไม้ป่ากินประทังชีวิต หลังจากข้ามเขาอีกหนึ่งลูก และเห็นลำธารสายหนึ่ง เขาถอดเสื้อผ้าเพื่ออาบน้ำ เปล ลี่ยนใส่ชุดใหม่ รู้สึกสบายตัวขึ้นไม่น้อย
“ไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน นานขนาดนี้ก็ยังกลับไปไม่ได้อีก พวกเขาคงร้อนใจแย่แล้วกระมัง” เขาพึมพำ ก่อนจะทอด ดถอนใจ “นานขนาดนี้แล้ว เสี่ยวจิ่วไม่รู้กลับมาหรือยัง”
ถูกขังอยู่ในนั้น ไม่รู้ข่าวสารโลกภายนอกสักนิด แต่เรื่องที่เขาหนีออกมาได้ เขายังรู้สึกว่าโชคดีอยู่ไม่น้อ อย เพราะอย่างไรถิ่นของเผ่ามารไม่ใช่จะหนีออกมากันได้ง่ายๆ
เก็บดาบใหญ่ในมือ เขาเดินทางโดยเหยียบกระดานแปดทิศเหาะเหินไปข้างหน้า ตั้งใจจะหาสถานที่สืบข่าวเสียหน่อย
หลายวันผ่านไป อี้ซิวหร่านกอดสิ่งของที่เฟิ่งจิ่วมอบให้เขาไว้ในอ้อมอก ก่อนจะไปส่งให้กับคนที่ชื่อเริ่นเสี ยงกับมือตนเอง ไม่ง่ายเลยกว่าจะหาบ้านของเริ่นเสียงที่เฟิ่งจิ่วบอกจนเจอ เขาเคาะประตู ผู้มาเปิดคือชายชรา คนหนึ่ง
“คุณชายมาหาใครหรือ”
“ข้ามาหาเริ่นเสียง” อี้ซิวหร่านตอบ เห็นชายชราจ้องเขาอย่างพิจารณาระคนหวาดระแวง จึงเอ่ยว่า “เป็นเฟิ่งจิ่วใ ให้ข้ามา เขาไม่อยู่ที่นี่หรือ ข้ามีของจะมอบให้เขา”
ชายชราได้ยินอย
