่างนั้นจึงค้อมกายคารวะเขา “เสียมารยาทแล้ว คุณชายเชิญเข้ามา” ชายชราเชิญอี้ซิวหร่านเข้าไปข้างใน น หลังจากนำทางเขาไปนั่งที่ห้องโถงด้านหน้า ก็ไปเชิญเริ่นเสียงมา
เริ่นเสียงที่ได้รับรายงานรู้สึกเหนือความคาดหมาย เขาพาฝาแฝดคู่นั้นมาที่ห้องโถงด้านหน้า ยามเห็นคนที่อยู่ในห ห้องโถง ก็ยิ้มเอ่ย “ข้าก็คือเริ่นเสียง ไม่ทราบว่าท่านชื่ออะไร”
“อี้ซิวหร่าน” เขาตอบ พลางลอบมองพิจารณาเริ่นเสียงแวบหนึ่ง
“ได้ยินว่าภูตหมอมีของให้ท่านนำมามอบให้ข้า?” เริ่นเสียงยิ้มถาม จ้องพิจารณาเขาอย่างเปิดเผย
“อืม ของอยู่นี่” เขาเอาจดหมายออกมาจากห้างมิติ “เฟิ่งจิ่วบอกว่านี่เป็นความลับสุดยอด ให้ข้ามอบให้เจ้า”
ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างเริ่นเสียงยื่นจดหมายส่งต่อให้เริ่นเสียง จากนั้นก็ถอยไปยืนด้านหนึ่ง
เริ่นเสียงเห็นตราประทับบนจดหมาย จึงเอ่ยกับอี้ซิวหร่านว่า “โปรดนั่งรอสักครู่” เอ่ยจบ ก็ลุกขึ้นเดินไปข้างห หลัง เปิดตราประทับแล้วเห็นว่าข้างในยังมีจดหมายอีกหนึ่งฉบับ เขาอึ้งเล็กน้อย ก่อนหยิบขึ้นมาอ่าน พอได้อ่านเนื อหาในนั้น สีหน้าของเขาไหวระริก อดเผยยิ้มแปลกๆ ออกมาไม่ได้
ผ่านไปไม่นาน เขากลับมาที่ห้องโถง ถามว่า “ไม่ทราบว่าตอนที่คุณชายอี
