มาอย่างจริงจัง “ข้าจะมอบ บหมายภารกิจ เจ้าไม่มีสิทธิ์มาขวางข้า”
เห็นเจ้าหนูน้อยทำหน้าจริงๆ ชายฉกรรจ์ชะงักงันเล็กน้อย กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็เห็นทั้งสองเข้าไปในสมาคมแล้ว ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะจากพวกทหารรับจ้างดังมา
“ไม่นึกเลยว่าจะปล่อยให้เด็กสองคนบอกว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์ขวางพวกเขา ฮ่าๆๆๆ หลินหู่ เจ้าขี้ขลาดเกินไปแล้ว”
ชายฉกรรจ์ที่ชื่อหลินหู่แค่นเสียง เห็นเด็กสองคนเข้าไปแล้ว กลับไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงเดินไปหาที่นั่งข้างๆ กลับอยากรู้ว่าเด็กสองคนนั้นจะมอบหมายภารกิจอะไร
ขณะเดียวกันด้านในสมาคม ชายชราคนหนึ่งมองดูเด็กสองคน ถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยสีหน้าแปลกๆ “คุณชายน้อยท่านนี้ เจ้า ามั่นใจหรือว่าจะมอบหมายภารกิจเช่นนี้”
“อื้มๆ อย่างนี้แหละ” เสี่ยวเฟิ่งเยี่ยพยักหน้า สีหน้าจริงจัง
“แต่ว่า…” ชายชราลูบหนวด พูดว่า “โดยปกติแล้ว การมอบหมายภารกิจจะแบ่งระดับหนึ่งถึงหกตามความยาก ยิ่งเป็นภารกิจท ที่ยากก็ต้องแบ่งตามระดับวรยุทธ์ของทหารรับจ้าง เพียงแต่ภารกิจอย่างของเจ้า ออกจะ…”
………………………………….
