แล้ว ส่วนยาตัวช่วยตัวอื่นๆ ข้าก็เตรียมพร้อมแล้วเหมือนกัน วันนี้ข้า ตรวจร่างกายเจ้าก่อน กลับไปจะไปผสมยาทาให้เจ้า” เธอยิ้มขณะก้าวเข้ามา หยุดยืนตรงหน้าเขา
จัวจวินเยวี่ยที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งเข้ามาช่วย ม้วนขากางเกงของน้อยชายให้เธอตรวจสอบ
ตาเฒ่านั่งดื่นสุราอยู่ด้านหนึ่ง เวลานี้กำลังหรี่ตามองมาทางพวกเขา
เฟิ่งจิ่วตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง ก็เอ่ยว่า “อืม ไม่เลว ดูท่าเรื่องที่ข้ากำชับเจ้าไว้คราวก่อน เจ้าล้วนทำแล้ว”
จัวจวินหยางพยักหน้า ตอบว่า “ใช่ ข้าแช่ยาสมุนไพรทุกวันเลย”
“เอาล่ะ! พวกเจ้าเพิ่งเดินทางมาถึงวันนี้ ยังไม่ได้พักผ่อนดีๆ วันนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ข้าจะเอายามาให ห้พวกเจ้า” เธอเอ่ยขณะมองจัวจวินเยวี่ยและจัวจวินหยาง
“รบกวนท่านแล้ว”
“ข้าจะไปผสมยาให้เจ้าก่อน อยู่ที่นี่ไม่ต้องเกรงใจมาก ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตนเองก็พอ ขาดเหลืออะไรก็บอกเหลิ่ง งหวาหรือพวกเหลิ่งซวงได้” เธอกำชับเสร็จก็จากไป
มองดูเธอจากไป หลังจากเงาร่างหายลับออกไปนอกเรือน จัวจวินหยางอดทอดถอนใจไม่ได้ “พี่ใหญ่ พี่สาวเฟิ่งช่างดีกับพ พวกเรานัก”
ถึงแม้ว่านางจะเป็นลูกศิษย์ของท่านปู่ของพวกเขา แต่หากเป็นคนอื่นที่ตอนนี้ประสบความสำเร็จถึงเพียงนี้
