ตอนที่ 2405 อาจสู้ไม่ได้
“ขอรับ!” พวกเขารับคำ ก่อนจะจากไปอย่างเงียบงันเหมือนตอนมา
หลังจากที่สืบเรื่องราวชัดเจนแล้ว เฟิ่งจิ่วเรียกตู้ฝานมากำชับเล็กน้อย จากนั้นก็กลับจวนเฟิ่ง
ในจวนเฟิ่ง
หงส์ไฟและพวกเหล่าไป๋เวลานี้กำลังรุมดูเด็กทารกที่อยู่ในเปล จ้องมองเด็กน้อยตัวอ้วนกลม เหล่าไป๋เอียงหัว “ไม่เหมือนนายท่านสักนิด”
อสูรกลืนเมฆาที่อยู่ข้างๆ กลอกตา อ้าปากหาว “เป็นลูกชายที่นายท่านเก็บกลับมา ไม่ใช่ลูกชายที่นายท่านคลอดเองเสียหน่อย จะเหมือนได้อย่างไร” หากเหมือน อย่างนั้นเจ้าตำหนักต้องได้ร้องไห้แน่
“แต่ถูกนายท่านเก็บกลับมาได้ ยังยอมรับเป็นลูกชายด้วย นี่ไม่ใช่โชคดีธรรมดาเลยจริงๆ” หงส์ไฟกระพือปีกบินลงมาเกาะข้างเปล มองดูเด็กน้อยที่กำลังกระพริบตาปริบๆ จ้องพวกมันด้วยความฉงนฉงาย รู้สึกแปลกใหม่ยิ่งนัก
นี่เป็นครั้งแรกที่นายท่านพามนุษย์ตัวน้อยอย่างนี้กลับมาด้วย
ด้านหนึ่ง หมีดำที่หดตัวนั่งเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น เหม่อมองมนุษย์ตัวน้อยที่อยู่ในเปล ในสมองคิดถึงคำพูดของพวกมันตลอด นี่คือลูกชายของนายท่าน…
เจ้าเสือน้อยรุมดู บางครั้งก็นั่งหมอบลงไป มองสัตว์คู่พันธสัญญาตัวอื่น จากนั้นก็มองเจ้าตัวน้อยที่ตัวเล็กกว่ามันที่อยู่ในเปล